วันพุธที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

ไม้ดอก : หางนกยูงไทย

หางนกยูงไทย


วิทยาศาสตร์: Caesalpinia pulcherrima Sw .
ชื่ออื่น: ขวางยอย (นครราชสีมา), จำพอ, ซำพอ ( แม่ฮ่องสอน), ซมพอ, ส้มผ่อ, ส้มพอ  (ภาคเหนือ), นกยูงไทย
วงศ์: LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE


ลักษณะทางพฤกษศาสตร์หางนกยูงไทย

หางนกยูงไทย เป็นพรรณไม้พุ่ม ที่มีลำต้นขนาดเล็ก และแตกกิ่งก้านสาขามาก  เรือนยอดจะโปร่งกิ่งก้านสาขาที่ยังอ่อนอยู่ เป็นสีเขียว  ส่วนกิ่งที่แก่หรือเปลือกของต้นจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม  ลำต้นสูงประมาณ 3-4 เมตร เป็นไม้ใบรวม ออกใบเป็นแผงซึ่งแผงๆหนึ่งมีใบย่อยอยู่หลายคู่  แต่ละคู่จะตรงข้ามกัน  และใบย่อยตรงส่วนปลายจะไม่มีคู่  ลักษณะใบย่อยจะกลมมน  ปลายใบมนแต่โคนใบแหลมออกเรียงกันเป็นคู่ๆ  ตามก้านใบ ก้านใบก้านหนึ่ง  จะมีใบย่อยอยู่ราวๆ 8-12 คู่  ขนาดของใบย่อยกว้างประมาณ 0.5  นิ้ว ยาว 1 นิ้ว มีสีเขียว  ออกดอกเป็นช่อ อยู่ตามปลายกิ่ง หรือส่วนยออดของต้น  ช่อดอกจะยาวเกือบ 1 ฟุตได้  ดอกของหางนกยูงมีอยู่หลายสีเช่น    แดง  เหลือง  ชมพู  ส้ม  มีอยู่  5 กลีบ  ดอกบานเต็มที่ราวๆ 1-1.5  นิ้ว  ขอบของกลีบจะยับย่นเป็นเส้นลอน สีเหลือง   เกสรอยู่กลางดอกเป็นเส้นงอนยาวโผล่พ้นเหนือดอกออกมา   ลักษณะของผลเป็นฝักแบน   และมีเมล็ดอยู่ภายในมาก  เป็นพรรณไม้กลางแจ้งที่ชอบแสงแดดจัด  ปลูกง่ายและขึ้นง่าย  ปลูกได้ในดิน ทุกชนิดและยังทนทานอีกด้วย  ต้องการน้ำและความชื้นปานกลาง  
ขยายพันธุ์      โดยการเพาะเมล็ด

ประโยชน์        ราก ของต้นดอกสีแดง ปรุงเป็นยา รับประทานขับประจำเดือน